آبی ترین احساس

            عجب رسمیه رسم زمونه                

            قصه عشق ماهی به دریاست                        قصه عشق و خاک و بارونه

                                                                  عجب

                                                                 رسمیه

                                                                  رسم

                                                                  زمونه

         گذشت انکه جهان بر ز گفتوگوی تو بود

       گذشت انکه سارایای من ز جذبه شوق

     بسان اینه مجذوب موی و روی تو بود

   خبر نداشتی ای اب زندگانی من

 مرگ تشنه لبی بر کنار جوی تو بود

                             این دسته  تقدیم به عزیزان

                                                                               بیدار گری شیوه در سینه ی توست

   ای خاک گر شیوه ی تو بشکافد

                                                                               پس گویی قیمتی است سینه ی تو

      فاصله هايي كه غرق ابهامند

               اما عشق تو براي من مث

                       يك دريا از نور و عشق توست...

                  بيگانه شكست حرفي نيست من در عجبم دوست چرا مي شكند

      اين دل شكسته و كس صدايي نشنيد                   اري دل ( مرد ) بي صدا مي شكند